Brokoli Denince Yüzünü Buruşturanlar: Sebze Sevmememizin Nedeni Genler Olabilir Mi?

Pek çok insan sebze yemeklerini sevse de, bir o kadar da sevmeyen var. Özellikle küçük çocuklara sebzeleri yedirmek bir hayli zor. Büyüdükçe sebzelerin tadına alışmaya başlasalar bile, yemek seçmeye devam ediyorlar ve mecbur kalmadıkça seze yemeklerini yemiyor. Bunun yerine et yemekleri, hamur işleri ve fast foodlar tercih ediliyor. Bu yalnızca Türkiye’ye özgü bir durum değil. Dünyanın birçok farklı ülkesinde de sebzeler daha az tüketilen gıdalar arasında. Peki dünyada neden bu kadar çok insan sebzeleri sevmiyor? Peki sebzeleri sevmemizin nedeni genler olabilir mi? ABD’de yapılan bir araştırma bu sorulara yanıt verdi. Detaylara birlikte bakalım.

Günümüzde dünyada birçok ülkede sebzeler diğer besinlere oranla daha az tüketiliyor

ABD’deki Kentucky Üniversitesi’nden bilim insanları ise bazı insanların neden sebze sevmediğini araştırdı

Bu araştırmaya göre ise; insanlarda bulunan bir tat alma geninin bazı sebzelerin acı tat vermesine neden olabileceği tespit edildi

Araştırmada insanların “TAS2R38” isimli tat geninin iki kopyasına sahip olduğu belirtiliyor

Bilim insanları, 175 kişiyle yaptıkları çalışma sonucunda söz konusu genin etkilerini gözlemledi.

Bu kopyaların ikisi de AVI isimli versiyonundan olduğunda, kişi, sebzelerdeki acı tat veren kimyasallara hassasiyet göstermiyor

Ancak gen kopyalarının biri AVI, diğeri PAV versiyonunda olduğunda, brokoli, lahana gibi sebzelerde bulunan kimyasallardaki acı tat algılanıyor

Araştırmanın yazarlarından biri olan Jennifer L. Smith, bu kişilerin lahana, brokoli gibi yiyeceklerin yanı sıra bitter çikolata, kahve ve biraya karşı da hassasiyetleri olabileceğini belirtti

Smith; “Gününüzü mahvedebilecek bir acılıktan söz ediyoruz. Bu kişiler sebzelerdeki bileşikleri fena halde acı buluyor. Bitter çikolata, kahve ve bazen biraya da olumsuz yaklaşabilirler.” şeklinde konuştu

Brokoli, lahana gibi sebzeler kalp dostu olduğu için çalışma, bu tarz bir beslenme biçimine geçmesi gereken kişiler için doktorların yaklaşımlarını değiştirebilmesi bakımından önem taşıyor

Kaynak: 1