Ketçap, hemen hemen her evde bulunan en popüler sosların başında geliyor. Bugün bildiğiniz gibi temelde domates sosudur, ancak geçmişte sos istiridye, mantar, ceviz, midye, yumurta ve diğer pek çok gıda ürününden de denendi. Günümüz fast food endüstrisi, ketçap olmadan düşünülemez. Satış ve pazarlamada önemli taktikler geliştirerek bugün bütün marketlerde yer almasında büyük payı olan ABD en büyük ketçap tüketen ülkedir aynı zamanda.
Patates kızartması, hamburger ve sosisli sandviç ketçabın en iyi arkadaşları arasında yer alıyor malumunuz üzere.
Fakat bu sosun adı aslında balık turşusu ve baharatların kaynatılıp özünün çıkarılmasından geliyor.
Bu ünlü domates sosunun modern çağımızın bir ürünü olduğunu düşünebilirsiniz, ancak üretimi tamı tamına 500 yıl önce Çin’de başladı.
Bulunuşu 17.yüzyıla tekabül eden ketçap fermente edilmiş balık ve baharatlardan, cazibeli karamel rengiyle hazırlandı.
Bu balık sosuna Çince’nin Amoy lehçesinde “ke-chiap” denirdi.
Çinli denizciler gittikleri her yere “ke-chiap” soslarını götürdü. Bu vesileyle sos kısa bir sürede Endonezya, Malezya, Filipinler başta olmak üzere Asya’daki diğer birçok ülkede tanındı.
Hollandalı ve İngiliz tüccarlar, ipek, baharat, çay ve ketçap sosu aldıkları Asya’ya geldiklerinde, batı dünyası balık sosu ile ilk kez tanıştı.
İngilizler sosları aynı zamanda dünyadaki tüm sömürgelerine de yaymışlardı.
Kısa süre sonra İngilizler mantar ve ceviz esaslı kendi ketçap üretimine başladı.
Domateslerin sosta ilk kullanımı 19. yüzyılda yaşandı.
İngilizler tarafından ABD’ye de yayılan ketçap çok popüler oldu, bu yüzden Amerikalılar sosu nasıl pazarlamaları gerektiği üzerinde fikirler geliştirmeye başladı.
1890’lı yıllarda, Heinz gibi imalatçılar, sosun daha uzun süre muhafaza edecek şekilde tarifini değiştirerek ketçap üretimine başladı. Sosun içine şeker eklenmesi bugün çok tanıdık gelen o tatlı tadı getirdi.
Kaynak; 1
