9 Hüzünlü Kareyle Metropollerin Mecburi İkamet Adreslerinden Gettolar Ve Yoksulluk

Ortaçağ şehirlerinde yabancılar göz önünde, gözlem altında dursun diye sadece onların barınacakları mahalleler tahsis edilirmiş. Şehir kenarlarında yaşamaya hapis edildikleri, hususi ikametgahlarına yani. Tıpkı Hitler’in üstün ırkı Aryanlar kirletmesin diye, Yahudileri küçük sokaklara mahkum etmesi gibi.

Çatıları bulutlara değen binaların yüz iki yüz metre gerisine, ölü bir çocuk gibi doğan kayıp hayatların,
dışlanan etnik grupların, göçmen ve yoksulların yeri yurdu olan; kötü koşulların hakim olduğu, bir nevi mecburi ikamet adresi gettolarda günümüzde benzer amaçlara hizmet ediyor olsa gerek.

Yozlaşan kentlerin arka sokaklarını belgelemek isteyen belgeselci ve fotoğrafçı Camilo Jose Vergara, 1970 New York’unun göbeğinde duran yoksulluğu arşivlemiş

1944 Santiago doğumlu Jose, 60’larda New York’a gelerek fotoğraf kariyerine başlar

Lisans ve yüksek lisans eğitimini sosyoloji üzerine almıştır

Çevresel dönüşüm ve toplumsal davranışa etkileri ile ilgilenir

Ve seçtiği mekanlarda yaşayan insanları yıllarca fotoğraflar

Kendilerine yaşam alanları oluşturan çocuk aile ve kültürlere çevirir objektifini

Fotoğrafları devletin ve toplumun duyarsızlığını gözler önüne serer

Sosyal ve ekonomik dengesizliği görselleştirmiştir adeta

Çalışmaları birçok kitap, sergi ve belgesel film için kullanılır

2002’de Genius Grant’i, 2010’da Berlin Ödülünü, 2013’de National Humanities Madalyasını bu karelerle kazanmıştır