Giysi, Makyaj Ürünü ve Tüm Gereksiz Şeyleri Almayı Bırakarak Hayatında Devrim Yapan Kadın

Michelle McGagh, kapitalizmin karşısında tek başına duran, iradesi, farkındalığı ve kararlılığı ile herkese örnek olması gereken genç bir kadın. Onun yaptıkları ilk bakışta çok basit gibi görünebilir, ancak onun bir yıl süren deneyimi, kendi hayatında göründüğünden çok daha büyük etkiler yarattı. Sadece bir yılını azla yetinerek geçiren Michelle’in, bu deneyiminin kendisine getirdiği katkıları öğrenince “neden ben de yapmayayım” diye düşünebilirsiniz… Biz düşünmeye başladık bile. ❤️

Michelle McGagh, 10 yıl boyunca ekonomistlik yapmış, ama buna rağmen kendi bütçesini planlamakta zorluklar çekmiş biri.

Michelle, daha kendisi bile ıvır zıvır şeylere bütün parasını heba ederken, başkalarına nasıl para biriktirebileceklerini anlatmanın inandırıcı olmadığını düşündü.

Bu farkındalığa vardıktan sonra, Michelle 1 yıl boyunca sadece zorunlu ihtiyaçlarına para harcamaya ve gereksiz hiçbir şey satın almamaya karar verdi.

Artık sadece dolabındaki giysileri giymeye, ulaşımını bisikletle yapmaya ve sadece ev yapımı yemekler tüketmeye karar verdi. 1 yılın sonunda biriktirdiği miktarsa tam 23.000 dolardı.

Michelle; “Gerçekte ihtiyacım olmayan şeylere büyük paralar ödediğimi fark ettim: barda geçirdiğim zamanlar, yeni ve daha fazla giysi, dışarıda içtiğim kahveler ve daha birçok şey…”

“Sonu gelmeyen bir tüketici girdabına girmiştim. Reklamların söylediği yalanlara, mutlu olmamız için mutlaka para harcamamız gerektiğine inanıyordum. Paramın avuçlarımdan sürekli akıp gitmesinden çok sıkıldım. Sonunda kendimi silkeleyip alışkanlıklarımı kökten değiştirebileceğimi fark ettim.”

Michelle’in bu süreçte harcama yapmaya devam ettiği alanlar: Konut kredisi, sağlık sigortası, hayır kurumlarına yaptığı bağışlar, internet ve telefon, ailesine verdiği destek, zorunlu temizlik ürünleri (şampuan, diş macunu, deodorant) ve yemek malzemeleri

Vazgeçtikleri ise şöyle: Fitness salonu, restoran, bar, kafe gibi yerlere gitmek ve markette satılan tüm abur cuburlar… Ayrıca, yeni giysiler, güzellik ürünleri, kuaför, taksi, otobüs ve metro kullanımı.

“Dışarı çıkmak istediğimde parkta piknik yaptım, tatile çadırla gittim, halka açık ve ücretsiz sergilere, konserlere gittim. Çikolatadan bile uzak durdum, sadece ev yapımı yemekler yedim. Egzersize ise gerek kalmamıştı, çünkü her yere bisikletle gidiyordum.”

“Bu yıl boyunca, yeme içme harcamalarımı çok verimli tutmayı öğrendim. Her öğlen ve akşam yemeğimi planlıyordum. Yemek yapma konusunda kendimi oldukça geliştirdim. Eskiden bu konuda çok iyi değildim ama şu an gayet iyiyim diyebilirim…”

“…Başlarda çok kolay olduğunu söyleyemem. Özellikle ilk aylarda, para harcamamaya ve alışkanlıklarımdan vazgeçmeye çalışmak oldukça zor geliyordu. Bazen bu kararımdan aniden vazgeçip, alışveriş yapasım veya bara gidip sarhoş olana kadar içesim geliyordu. Ya da en basitinden rüzgarlı bir günde bisikletimle yokuş çıkmak yerine otobüse binmek istediğim oluyordu.”

“Neticede çok önemli bir şeyi öğrendim: iyi vakit geçirmek istediğiniz her an, cüzdanınızı açmanız gerekmiyor.”

“Bir sürü ücretsiz konsere ve festivale katıldım. Çevredeki tüm parklarda yürüdüm. Sokak sporlarına, sokak etkinliklerine katıldım ve ilginç şekilde, eskisinden çok daha fazla sergi gezdim.”

“Bir tatil sırasında, Suffolk ve Norfolk kıyısında eşimle bisiklete bindik, geceyi beraber çadırda geçirdik. Bunları daha önce hiç deneyimlememiştim ve şimdi tekrarlamak için sabırsızlanıyorum.”

“Bu arada kaçırdığım güzel şeyler de oldu tabii ki. Vizyona yeni giren filmleri izleyemedim, arkadaşlarımla bir kafede oturamadım. Saçlarım bazen garip şekiller aldı. Ya da arkadaşımızın evine giderken bir şişe şarap alamadığımız için elimiz boş gitmek zorunda kaldık. Ama bizim için hazırladıkları yemeği birlikte yedikten sonra bulaşıkları yıkadığım için bana teşekkür ettiler. Güzel bir paylaşımdı.”

“1 yılda olanaksız görünen şeyi başardım ve 23.000 dolar biriktirdim. Ev kredimin bir kısmını ödedim. 25 yıl boyunca sırtımda olacak bir yükün süresini kısaltmayı başardım.”

“En çok duyduğum şey alışverişi çok özleyeceğimdi. Ama öyle olmadı. Hala çok giysiye ihtiyaç duymuyorum, bir kot ve azıcık parfüm, güzel bir saç kesimi ihtiyacım olan tek şeymiş. Bir yıllık maratonum bitince alışveriş merkezlerine koşmadım. Sadece bana bu süreçte destek olan sevdiklerime ve aileme bira ısmarladım.”

“Bu bir yılda en büyük kazancım, maceraya ve yeni insanlara daha açık biri olmamdı. Yeni şeylere evet demeyi öğrendim ve en önemlisi, mutlu olmak için ne kadar az şeye ihtiyacım olduğunu fark ettim.”

Kaynak; 1