Bir Annenin Kadrajından Otizmi Sanata Çeviren 11 İnanılmaz Kare

Çoğumuz otizmin bireylerin sosyal iletişim, etkileşim ve davranışlarını etkileyen, sınırlı ve tekrarlanan davranışlara yol açan bir durum olduğunu biliriz. Otizmli bir çocuk annesi olan Kate Miller, gün gün oğluyla yaşadıklarını kendi kadrajından bize sunuyor.

Minnesota’da yaşayan, yazar ve fotoğraf sanatçısı olan Kate, sürekli oğlunun geleceği ile ilgili korkular yaşasa da oğluyla yaşadıklarını fotoğraf karelerine yansıtarak korkularının üstesinden gelmeye çalışıyor. Otizmi, oğluna ve oğlu gibi tüm otizmli kişilere bahşedilmiş bir armağan olarak görüyor ve çektiği kareler otizme bakış açımızı değiştiren birer rehber niteliği taşıyor.

Otizme, bir de her gün oğlunun fotoğrafını çeken Kate’in gözünden bakalım dedik.

1. Mahzun bakışların camdaki yansıması

Karşısına anne dahil herhangi bir kişi geldiğinde kimse yokmuş gibi tepkisiz kalan bu çocukların ebeveynleri Kate’in çektiği bu kareyi yakalama özlemi çekiyor. Kate, oğlunun camdan yansıyan bu görüntüsünde doğrudan ona olan bakışlarını yakalama şansı bulmuş. Cam duvardaki bariyerden yansıyan bu kare onun doğrudan Kate’ e bakmasına izin veriyor. Gerçekte bu kareyi yakalamak oldukça zor. “Çoğu zaman özlemle bana camın yansımasındaki gibi baktığını ve göz teması kurabildiğimizi hayal ediyorum.” diyor Kate.

2. Otların fısıltılarını duyan kahraman

Kate’e göre otizmin ana özelliklerinden birinin duyusal süreçlerde normal insanlara göre farklılıkların olması. Sevgi dolu anne Kate, otizmli çocukların dünyada bizim bilmediğimiz birçok sesi, görüntüyü ve kokuyu algılama seviyelerinin yüksek olmasının otizmli çocuklara verilmiş bir hediye olarak düşünüyor. Bizim hiçbir zaman tecrübe edemeyeceğimiz bir his olmalı.

3. Baykuş misali

Otizmli birini çekmek çoğu zaman zordur. Buna bağlı olarak duygusal bir bağ kurmaya çalışırsın ve karşına muhteşem bir portre çıkabilir. Bu onun dünyasına girmeni kolaylaştırır. Bu karede Kate Miller, oğlunun baykuş olmayı tercih ettiğini söylüyor.

4. Kış rüyası

Kate, her zaman oğluyla arasında aşılmayan bir bariyer olduğunu ifade ediyor. “Bu bariyeri aşıp birbirimize dokunmak istiyorum. Bu tecrübeyi deneyimlemeniz için onu buz karesinin arkasından fotoğrafladım.” diyor.

5. Odak

“Oğluma verilmiş en güzel hediyelerden birinin istediği her şeye tamamen odaklanabilmesi olduğunu düşünüyorum. Puzzle, müzik enstrümanı, vb. yapmak istediği her şeye kendini pür dikkat verebilir.”