Ankara Ankara güzel Ankara. Bir Ankaralının şehri sevme tarzını herhangi birinin anlaması gibi bir şey söz konusu değil. Çocukluğunu ve okul hayatını Ankara’da geçirip, ailesini, okul günlerini orada bırakan veya bırakmayan herkes aslında neden bahsettiğimizi çok iyi anladı bile. Ankara’dan çıkıp başka bir şehre yerleşen insanlarda ise belirli aralıklarla çok özlenme durumu söz konusu olur ama gidildiğinde de 3 günden fazlası bünyede rahatsızlanmalara yol açar.
Kısacası biz de Ankara’yı özledik ve özlediğimiz noktalarını sizlerle paylaşalım istedik.
Not: Atladığımız bir şeyler varsa affedin:)
1. Biz söylemekten bıkmadık, siz de dinlemekten bıkmayın: Aspava
2. Zeki bar, Kalbur, Cafe Bien gibi birbirinden alakasız fakat ayrı ayrı muhteşem oluşumlar olan unutulmaz mekanlar
3. Yıllardır asla değişmeyen içerisine her girdiğinizde aynı hisleri hissetmenizi sağlayan Kıtır’ı
4. Hangi üniversiteden mezunsanız oranın dokunulmazlığı ve anılar (bizimki Bilkent :)) Odtü, Hacettepe, Ankara Üniversitesi, Başkent…
5. Pizza House ile kaybolmayan huzur
6. If, Siyah Beyaz, Botanica gibi iki üç nesil eskiten yerleri
7. Her bayramda istisnasız ziyaret edip, gitmelere doyamadığımız ve doymayacağımız Anıtkabir
8. Aitlik duygusu, ailenin orada olması veya gönül bağının olması
9. Maçka Parkı’ndan neyi eksik dediğimiz Seğmenler Parkı
10. Kar yağdığı zaman Uludağ’ı aratmayan yokuşları
11. Arkadaşlık, dostluk gibi değerlerin kaybolmamış olması
Nereye giderseniz gidin elinizde olmadan Ankaralı bir grup oluşturursunuz
12. Denizi olmasa da hafta sonları nefes alabileceğiniz Eymir Gölü
13. Yaz, kış fark etmeden her havada sizlere keyif veren Tunalı’sı
Özledik ulan!
82-88 arası öğrenciydim(Ankara ün.) kuru soğuna,belediye otobüslerinin egzost kokusuna,kaldırımlarda hiç eksik olmayan ince çamuruna,bozkırın ortasına ne diye kurulmuş olduğuna,GEREKSİZLİĞİNE gıcık ola ola geçti yıllarım.
Bir iki yıl sonra gittiğimde,içim bi tuhaf oldu,on yıl sonra gidince özlediğimi falan düşündürdü,şimdilerde keşke o günler geri gelse,kuğuluda arkadaşlarla buluşsak,kebap 49 da kıymalı yumurtalı pide yesek(tunalıda),piknikte biralasak(sakaryada) öğlenleri kes yesek şöyle yeşilliği bol cinsinden diye hayal kurduğum oluyor.
Yurdun arkasından geçen banliyo treninin sireni ,magirus minibüslerin ulus yokuşundaki gürültüsü ,otogardaki çığırtkanların sesi çınlıyor kulaklarımda.
Özlediğim aslında gençliğim,biliyorum ama,ara ara gittiğimde Ankaraya, iyi hissediyorum kendimi,hüzünle karışık bir mutluluk hissi…