Dünyaca Ünlü Yazar Jorge Luis Borges’in Körlüğü ve Hayatı Hakkındaki Düşünceleri

Jorge Luis Borges, dünya edebiyatının en önemli yazarları arasında yer alır. Öykü, deneme ve şiirlerinin yanında pek çok esere çevirileriyle de katkı sunan yazar, kendisinden sonra gelen edebiyatçıları da etkilemiş; yaşam düzleminde yaratılan edebiyat varlığını her anlamda güçlendirmiştir. Günümüze kalan eserleri ve eserlerinin etki alanı düşünüldüğü zaman Borges, anlam kavramının içini en nitelikli eserlerle dolduran metinlerle ilerleme sağlamıştır.

1955 yılında hayalindeki kütüphanecilik mesleğine kavuşan yazar, Arjantin Ulusal Kütüphanesi Müdürlüğü’ne getirilmiştir. Ancak ailesinden gelen bir hastalık sebebiyle çektiği görme bozukluğu, bu yetisini tamamen kaybetmesiyle sonuçlanmıştır ve Borges, bu durumla ilgili olarak “Bana aynı anda hem 800 bin kitabı hem de karanlığı veren Tanrı’nın muhteşem ironisi” açıklamasını yapmıştır.

Borges‘in söz konusu görme kaybı ve genel olarak yaşadığı hayatla ilgili olarak düşüncelerini derledik.

“Bir sanatçı için, yeryüzünde gerçekleşen her şey, çalışmalarınız için birer malzemedir. Bazen bu durum zor olabilir”

“Mutluluk çok fazla şey gerektirmiyor aslında, kendi içinde bir sonuçtur mutluluk”

“Mutsuzluk ise, başka bir şeye dönüştürülmek, güzelliğe yükseltilmek zorundadır”

“Sanatçı için, kendisinin başına gelen her şey, kalıplandırıp şekil vereceği bir çömlektir”

“Sanatçı, her şeyi bu yönde hissetmeye çalışmalıdır. Bu sunulanlar gaddarca olsa bile”

“Bana göre ölüm umuttur. Yok olmanın akıl dışı kesinliğidir, silinmek ve unutulmaktır”

“Üzgün hissettiğim anlarda şöyle düşünüyorum: Bir 20. yüzyılda Güney Amerikalı yazara ne olduğu ne fark eder ki? Tüm bunlarla ne yapmam gerekir?”

“Şimdi bana ne olduğunun önemli olduğunu düşünüyordunuz, peki ya eğer yarın yok olacaksam?”

“Tamamıyla unutulmayı umut ediyorum. Sadece unutulmanın ölüm olduğuna inanıyorum. Ancak, belki de yanılıyorumdur”

“Belki de bir başka gezegende, farklı şartlar altında bir başka yaşamımız olacaktır”

“Bu hayatımızdan daha sıkıcı olmayan o yaşamı da kabulleneceğim. Tıpkı bu hayatı kabullendiğim gibi”

“Ancak diğer yaşamımda gençken, buradaki hayatımı unutmuş olmayı dilerim”