Bizi Bize Anlatan İtalyan Yazar Cesare Pavese’den 21 Çok Anlamlı Aforizma
İtalyan yazar Cesare Pavese, 1950 yılında, “Yalnız Kadınlar Arasında” isimli romanıyla; İtalya’nın en önemli ödüllerinden biri olan Strega Ödülü’nü almaya hak kazanmıştı. O dönemde, neredeyse, edebi kariyerinin zirvesindeydi. Ancak özel hayatı pek de yolunda gitmiyordu. Ödülünü almaya gitti; aldıktan sonra Torino’daki otel odasına döndü; kendisine ait olan tüm özel kağıtları yok etti. Ve tam 21 tane uyku hapı içerek yaşamına son verdi…
Pavese’nin eserleri, insanın genelde kendisinden çok fazla şey bulduğu cümlelerle dolu. Çünkü o kitaplarında, genelde insan psikolojisini irdeliyor. İşte sadece 41 yaşındayken edebiyat alanına ismini altın harflerle yazdırmış başarılı yazar Pavese’den; sizin de kendinizden mutlaka bir şeyler bulacağınız 21 alıntı.
“Kaç yaşında olursan ol, uyuyunca geçecekmiş gibi gelecek. Kaç yaşında olursan ol, uyuyunca geçmeyecek.”
“İnsanın çocukluğu, derdini söylemekle ona çare bulmanın aynı şey olmadığını anlayınca biter.”
“İnsan bir başkasını kendinden daha fazla sevemez. Kendini kurtarmayı beceremeyeni, kimse kurtaramaz.”
“Kaderin amansız oluşu değildir sorun; çünkü insan bir şeyi inatla isterse onu elde eder. Korkunç olan, istediğimiz şeyi elde ettikten sonra ondan bıkmamızdır. O zaman suçu kaderde değil, kendi isteğimizde bulmalıyız.”
“Bir kere şunu iyice anla ki; birini sevmek, bunun karşılığında sevilsen bile, sevilen kimseyi ilgilendirmeyen kişisel bir sorundur.”
“Bir şeyden, onu görmezden gelerek değil, ancak onu yaşayarak kurtulabiliriz.”
“Beklemek de bir uğraş. Hiçbir şey beklememek korkunç.”
“İyilik ile kötülük arasında bir seçim yapmanın gerekli olması, özgürlüğün zaten yitirilmiş olduğu anlamına gelir.”
“Bir insan acı çekiyorsa, başkaları bir sarhoşmuş gibi davranırlar ona: Hadi, kalk bakalım; yeter bu kadar; hadi işine; öyle değil; ha şöyle.”
“Ah! Şu kayıtsızlığın gücü! Budur taşlara milyonlarca yıl değişmeden dayanabilme olanağı veren.”
“Uçurumdan kurtulmanın tek yolu; ona bakmak, derinliğini ölçmek ve kendini o boşluğa bırakmaktır.”
“Bir başka insanın çocukluğunu öğrenmek, onu yeniden yaşamak istemek, belli bir sevgi belirtisidir.”
“Yaşamak öyle saçma bir şey ki, insan dünyaya gelişin saçmalığına bile tutunmaya çalışıyor.”
“Tüm yaşam, diye düşünüyorum böylesi sabahlarda; tüm yaşam güneş altında bir oyun.”
“Okumanın, istemeden de olsa çalmak; ölü, önceden düşünülmüş fikirleri aşırmak olduğuna gün geçtikçe daha çok inanıyorum.”
“Aynı zamanda sana bir şey öğretmeyen her türlü acı, boşuna çekilmiş bir acıdır.”
“Parasız olan şeyler en pahalıya mal olan şeylerdir. Niçin? Bize karşılıksız olduklarını anlama çabasına mal olurlar da ondan.”
“Ama bütün deliler, bütün serseriler, bütün caniler bir zamanlar çocuktular; senin gibi oynamışlardı, gelecekte onları güzel şeylerin beklediğine inanmışlardı.”
“Hayatın zenginliği unuttuğumuz anılardadır.”
“Başkalarıyla kurduğumuz ilişkiler, her zaman kendimizle kurduğumuz ilişkilerin bir yansımasıdır.”
“Bu dünyada tesadüfen bulunuyoruz, dedim. Baba, anne, çocuklar; herkes bir rastlantı sonucu burada. Boşuna ağlıyorsun. İnsan yalnız doğar, yalnız ölür.”
