Anne-baba olmanın dünyanın en güzel duygularından biri olduğu söylenir. Ancak ebeveynlik her ne kadar güzel bir duygu olsa da aynı zamanda büyük bir sorumluluk anlamına geliyor. Özellikle bebeklerin büyüme evresi anne ve babalar için bir hayli zorlu geçiyor. Yeni annelerin sosyal medyada paylaştığı birbirinden güzel pozların arkasında, uykusuz geceler, kendine vakit ayıramama ve daha pek çok şey var. Hatta pek çok kadın bu yeni hayat düzenine alışamadığı için doğum sonrası depresyon bile yaşayabiliyor. Bu yazımızda ise biraz molaya ihtiyaç duyan annelerin neler yapabileceğinden bahsedeceğiz. İçeriğimiz çocuk bakmakla değil, annelerin bu süreçte kendilerini nasıl daha iyi hissedeceğiyle ilgili. “Biraz molaya ihtiyacım var” diyen anneler için 6 ipucunu yazdık. Keyifli okumalar!
Bir çocuk doğduğunda, her ebeveyn kendi yaşamlarının kontrolünü kaybettiğini hisseder. Örneğin, duş almak istediğinizde bile bebeğinizin uyanıp ağlayacağından çekinir ve bu nedenle duşu ertelersiniz
Ancak kendinize de en azından temel ihtiyaçlarınız için vakit ayırmanız gerekir. Bunu yapmadığınız takdirde, zaman içerisinde sinirleriniz yıpranabilir hatta tükenmişlik sendromu yaşayabilirsiniz
Bu durum ise kendinizi kötü ve yetersiz hissetmenize neden olabilir. Tükenmişlik sendromu, öfkeden kayıtsızlığa kadar pek çok şeye neden olabilir. Ancak bu duruma yakalanmamanız için sizin için bazı önerilerimiz var
1. Kendinizi rahatlatın
Genellikle kendimizden başka herkese destek vermeye hazırız. Ancak biraz kendimizi de düşünmemiz gerekiyor. Çünkü biz iyi olursak, çevremizdekilere de fayda sağlayabiliriz. İşler istediğiniz gibi gitmediğinde kendinizi suçlamak yerine sorunlarınızı kendinize anlatmayı ve çözüm yolu bulmayı deneyin. Suçluluk duygusu sizin kötü hissetmenize neden olur. bunu yapmak yerine iyi şeylere odaklanın. Bir başka deyişle bardağın dolu tarafına bakın ve kendinizi teselli edin. Kötü hissettiğiniz anlarda kendinize ne istediğinizi sorun ve harekete geçin.
2. Dikkatinizi yalnızca çocuğunuza vermeyin
Ebeveyn olan çoğu kişinin hayatı çocuklarından ibaret oluyor. Evet, anne ya da baba olabilirsiniz ama öncelikle bir bireysiniz. Bu nedenle kendinizden vazgeçmeyin. Yapmanız gereken şeyleri yapın. Tabii bunları yaparken çocuklarınızın haklarını da görmezden gelmeyin. Başka bir çocuk istediğinizde çocuğunuz kıskanma hakkına sahiptir ya da başka bir yere taşınmak isterseniz çocuğunuz üzülebilir, bu doğaldır. Kendi hayatınızı yaşama hakkına sahipsiniz ve yaşama biçiminize uyum sağlaması gereken aslında çocuklar. Zaten siz de onlar için en doğrusunu istiyorsunuz..
Psikolog Katerina Murashova, modern ebeveynlerin çocuklarını olabildiğince eğlendirdiğini söylüyor. Ancak kendilerine eğlenmek için zaman vermeyi unutuyorlar. Kendi hayatınızı da yaşamalısınız. Ebeveynlik, sahip olduğunuz tek rol değil.
3. Mükemmel değil, iyi bir anne olmaya çalışın
Mükemmel olma arzusu o kadar fazla enerji alır ki, ebeveynler çocuklarına kayıtsız ve hatta öfkeyle davranmaya başlayabilir. Süpermarkette ağlayan çocuklarına bağıran ve “Beni utandırma!” diye çığlık atan “mükemmel annelere” rastlamışsınızdır. Aslında çocukların ağlaması son derece normaldir ve bunda utanılacak hiçbir şey yoktur. Ancak mükemmel olma arzusu bu normal davranışları bile abartabilir. Mükemmel bir anne olmaya çalıştığınızda hem kendinizden çok fazla ödün verir hem de çocuğunuz üzerinde istemeden bir baskı kurarsınız. Çocuğunuzun ufak bir başarısızlığında ise kendinizi ya da onu suçlayarak aranızdaki bağı zedeleyebilirsiniz. Mükemmel bir anne olmanız gerekmiyor. Hatalar yapabilirsiniz, bu gayet doğal. Her şeyi kontrol edemezsiniz. İç güdülerinizi dinleyin ve yeterince iyi bir anne olmaya çalışın.
4. Standartlarınızı düşürün
Kendinizi Instagram anneleriyle karşılaştırmayın ve kendiniz için beklentilerinizi ve gereksinimlerinizi yeniden düşünün. Sizin doğrunuz ve kurallarınız neler? Başkaları için her gün evi temizlemek normal olabilir. Ancak siz bu tempoya ayak uydurmak zorunda değilsiniz. Belki, her 2 haftada bir temizlemek yeterlidir. Belki her gün yemek yapmak yerine haftada bir gün dışarıda yemek yersiniz ya da sipariş verirsiniz. Belki de aile büyüklerinizden yardım istersiniz. Her şeyle tek başına başa çıkamayabilirsiniz.
5. Bir motivasyon kaynağı bulun
Ebeveynler, çocuklarını yetiştirmek için çok fazla duygu ve enerji harcarlar. Ancak kendilerini bir şekilde motive etmezlerse tükenmişlik sendromu yaşayabilirler. Bu nedenle kendinizi motive etmenin yollarını arayın; çocuğunuz olmadan bir yere gidin, hoşunuza giden bir şey yapın, akrabalarınızın yardıma ihtiyacınız olduğunu fark etmesini beklemeyin onlardan yardım isteyin, kendinize para ve zaman harcayın. Bir çocuk için, mutlu anne yeni bir oyuncaktan 100 kat daha önemlidir. Bu nedenle kendinizi mutlu edin.
6. Çocuğunuzla bağlantıda kalın
Belki çocukluğunuzda, kızgın ya da üzgün olduğunuzda ebeveynleriniz size sarılmak ve teselli etmek gibi şeyler yapmadılar. Bazı ebeveynler çocuklarına karşı son derece mesafeli olabiliyorlar. Ancak çocuklarınıza farklı bir davranış modeli öğretebilirsiniz.
Çocuğunuzla ilişkiniz hakkında neleri değiştirebileceğinizi düşünün. Empatinizi geliştirerek başlayın. Çocuğun duygularından herhangi birini, hatta olumsuz olanları (korku, kıskançlık, güvensizlik) anlayabilmeniz önemli. Bunları anladığınızda zor zamanlarında onlara destek olabilirsiniz. Çocuğunuzla bağlarınızı ne kadar güçlendirir ve ilişkinizde ne kadar açık olursanız kendinizi o kadar iyi hissedersiniz.
Kaynak: 1
