Günümüzde boş vakitlerimizin çoğunu televizyon karşısında ya da internette geçiriyoruz. Viktorya döneminde insanların teknolojiye erişimi olmasa da boş zamanlarını geçirebilecekleri farklı hobileri vardı. Bazıları ölülerle temas kurmaya çalışırken diğerleri çiçeklerle mesaj gönderiyordu. İşte bugün bize oldukça tuhaf gelen 8 Viktorya dönemi eğlencesi…
1. Mezarlıkta piknik
Bugün dışarıda vakit geçirmek için çok fazla imkana sahibiz. Aralarından seçebileceğimiz bir sürü park ve bahçe bulunuyor. Geçmiş dönemlerde daha fazla yeşil alan olduğunu düşünebilirsiniz. Bu düşünce tamamen doğru olsa da o dönemde yeşil alanlar insanların piknik yapması için elverişli değildi. Ağaçlar çok sıktı ve yaşam alanlarına oldukça uzaktı. Bu nedenle Viktorya döneminde yaşayan birçok insan, piknik yapmak istediğinde mezarlığa gidiyordu. Mezarlıklar o kadar yaygın bir gezinti yeri haline geldi ki bir süre sonra büyük mezarlıklarda rehber kitapçıklar dağıtılmaya başladı.
2. Eğrelti otu toplama
19. yüzyılda eğrelti otu toplamak en popüler eğlencelerden biriydi. Hatta bu etkinliği yapmak o kadar yaygındı ki ona isim bile verildi: Pteridomania. Bu tuhaf fenomen 1829 yılında Nathaniel Bagshaw Ward isimli İngiliz botanikçinin, bitkileri cam kavanozlarda yetiştirmesiyle başladı. Çok geçmeden ülkenin dört bir yanındaki insanlar, kendi evlerinde cam içinde bitki yetiştirmek için eğrelti otu toplamaya başladı. Bu aktivite özellikle kadınlar arasında popülerdi. Belki de bu etkinlik onlara açık havada sosyalleşme imkanı sağlayan tek eğlenceydi.
3. Tahnitçilik
Viktorya dönemi insanları tedavi sırasında ölen ya da doğada ölü olarak buldukları hayvanları tahnitlemekten hoşlanıyordu. Tahnit işlemi basitçe hayvanları mumyalamak olarak tanımlanabilir. Hatta bu hobi bir sanat olarak görülüyordu. Walter Potter ve Hermann Ploucquet gibi popüler tahnitçiler, eserlerini tamamlamak için olağanüstü bir çaba sarf ediyordu.
4. Yosun koleksiyonu
Viktoryalıların takıntılı olduğu bitkiler listesine deniz yosunlarını da ekleyebiliriz. İnsanlar deniz yosunu örneklerini topladıktan sonra kurutuyor ve bir deftere yapıştırıyordu. Defterdeki görüntüler eğitici olmaktan çok estetikti. Tıpkı pul koleksiyonu yapar gibi defterin her sayfasında ayrı bir deniz yosunu bulunuyordu.
5. Saçtan takı yapımı
Saçtan takı yapmanın tarihi Antik Mısır’a kadar uzanıyor. O dönemden beri pek çok kültürde saçtan takı yapıldığı biliniyor. Ancak bu el işçiliği Viktorya döneminde zirve noktasına ulaştı. İnsanlar boş vakitlerinde saç tellerini yüzüğe, kolyeye ve saat zincirlerine dönüştürüyordu. Yaşayan bir kişiden alınan saç parçasından dostluk bileği yapılıyor ve hediye ediliyordu. Ölen kişilerin saçları ise genellikle hatıra niteliğinde kolye yapılıyordu.
6. Spiritüel seanslar
Viktorya döneminde ölülerle temas kurmaya odaklanan spiritüalizm son derece popülerdi. Spiritüalistler kalabalık seanslara ev sahipliği yapıyordu. İnsanlar ise uhrevi bir şeyler görebilmek için bu seanslara düzenli olarak katılıyordu. Medyumlar masayı havaya kaldırmak gibi bazı hilelere başvuruyor, insanlar bu gördüklerinden çok etkileniyordu. İnternetin olmadığı bir dönemde bundan daha iyi eğlence olamazdı!
7. Çiçeklerle kod yazmak
Viktoryalılar için çiçekler aracılığıyla mesaj göndermek çok kolaydı. Farklı çiçekler farklı anlamlara bağlanmıştı. Hatta çiçeklerin ve sayıların anlamlarını içeren kitaplar, çok satanlar listesinden düşmüyordu. Ünlü yazar Oscar Wilde çiçek kodlarını çok sık kullanan bir isimdi. Üzerinde sürekli taşıdığı yeşil karanfil, 19. yüzyıl Avrupası’nda eşcinsel erkeklerin kullandığı bir işaretti.
8. Kristal küre
Falcılık dediğimiz zaman hepimizin aklına birkaç dekor geliyor. Mum, tarot kartları, bilezikler, ayrıntılı duvar halıları ve tabi kristal küre. Kristal küre belki de yüzlerce yıldır kullanılıyor. 19. yüzyıla kadar çok fazla popüler olmayan bu nesne, Viktorya dönemi insanlarının en popüler eğlence araçlarından biri oldu. Tıpkı spiritüel seanslarda olduğu gibi, insanlar kristal küreleri ölülerle iletişim kurmak için kullanıyordu. Tabi ki kimse başarılı sonuçlar elde edemedi. Ancak falcılar insanları etkilemenin yolunu bir şekilde buluyordu.
