Mucizevi Şekilde Kesişen Hayatların Mezarlıkta Başlayıp Aşkla Sona Eren Hikayesi

Gözde Solak ListeList Özel
Google Haberler'de ListeList'e Abone Ol
0

Hayatta yaşadığımız bazı şeyler o kadar ilginç ve mucizevi oluyor ki adeta film senaryolarını aratmıyor. Bir Twitter kullanıcısı da hayatının tesadüflerle dolu 3 bölümünü birleştirip aslında ölümle aşk arasında gidip gelen mucizevi bir hikaye anlatmış. Yaşananların gerçek olduğunu söyleyen @sixthformpoet hepimizi mucizelere inandırmayı başarıyor. Sizin “Film gibi” dediğiniz bir hikayeniz var mı?

Hayatımızın klişelerle dolu olduğunu düşünsek de zaman zaman film gibi tesadüflere rastlamak ve mucizevi olaylar yaşamak mümkün

Twitter kullanıcısı @sixthformpoet de hayatının farklı dönemlerinde ölümle aşkı bir araya getiren olaylar yaşamış ve bunları hazırladığı tweet zincirinde takipçileriyle paylaşmış

3 bölüm ve toplam 30 tweet’ten oluşan hikayeye birlikte bakalım…

1. BİRİNCİ BÖLÜM

Babam öldü. Eğlenceli bir hikaye için klasik bir başlangıç. Sussex’te küçük bir köye gömüldü. Babamla çok yakındım bu yüzden kabrini sık sık ziyaret ederdim. Hala ediyorum. (Endişelenmeyin, daha eğlenceli hale gelecek)

2.

Her zaman çiçekler alırdım ve annem de sık sık kabrini ziyaret ederdi. Annem ve hala hayatta olan büyükannemle büyükbabam da her zaman çiçek alırlardı. Babamın mezarı sık sık Chelsea Flower Show’dan fırlamış gibi görünüyordu.

3.

Bu hoş ancak babamın hemen yanında gömülü olan adam için kötü hissettim. Onun hiç çiçeği yoktu. Noel gecesi 37 yaşında ölmüştü. Kimse ona çiçek bırakmıyordu ve mezarlığın hemen yanında bir çiçekçi vardı. Ben de hiç tanışmadığım bu adam için çiçek almaya başladım.

4.

Bunu bir süre yapmaya devam ettim ancak kimseye bahsetmedim. Kendi kendime yaptığım bir muziplikti, bir buket çiçekle dünyayı birden daha iyi bir yer haline getiriyordum. Kulağa garip geldiğini biliyorum ama onu bir arkadaşım olarak görüyordum.

5.

Aramızda beni ona çeken gizli bir bağ olup olmadığını merak ediyordum. Belki aynı okula gitmiştik, belki aynı futbol kulübünde oynamıştık ya da her neyse. Daha sonra adını Google’da arattım, 10 saniye sonra onu buldum.

6.

Karısı ona hiç çiçek getirmiyordu çünkü Noel gecesi karısını öldürmüştü. Karısını öldürdükten sonra ebeveynlerini de öldürmüştü. Daha sonra tünele giren bir trenin önüne atlamıştı.

7.

Bu neden kimsenin ona çiçek getirmediğini açıklıyordu. Ben hariç kimse tabii. Ona çiçek bıraktım. Ona her 2 haftada bir çiçek bıraktım. İki buçuk yıl boyunca her iki haftada bir.

8.

Karısı ve ailesini için çok kötü hissediyordum. Şimdi onlara iki buçuk yıl boyunca her iki haftada bir çiçek bırakmayacaktım ama kendimi karısına ve ailesine karşı bir tür özür borçluymuş gibi hissediyordum.

9.

Onların mezarını buldum, çiçekler aldım ve mezarlığa doğru sürdüm. Mezarlarının önünde durmuş özürler mırıldanırken arkamda bir kadın belirdi. Kim olduğumu ve neden büyük ailesiyle halasına çiçek bıraktığımı öğrenmek istedi. UTANDIRICI.

10.

Durumu açıkladım ve o da durumun garip ama tatlı olduğunu, sorun olmadığını söyledi. Teşekkür ettim, evet garip ama bir şeyler içmek ister mi diye sordum. İnanılmaz bir şekilde evet dedi. 2 yıl sonra “Benimle evlenmek ister misin?” dediğimde tekrar “Evet” dedi. Çünkü bu benim karımla tanışma hikayem.

11. İKİNCİ BÖLÜM

İki çocuğumuz var ve geçen yıl Disneyland’e gitmek istediklerini söylediler. Biz para biriktirdik ve rezervasyonu yaptık. Ama bunun yerine Disneyland’e gitmek istiyorlarsa bunu kazanmaları gerektiğini anlattık. Onlara £3,000’a ihtiyacımız olduğunu söyledim.

12.

Her iyi bir şey yaptıklarında £10 verdim. Her yaramazlık yapışlarında da £10 aldım. £3,000 ve anında Disneyland. Sonuç olarak günde 10 iyi şey yapıp hiç yaramazlık yapmazlarsa 1 ay sonra Disneyland’e gidebileceklerdi. Oldukça basit.

13.

Birdenbire mükemmel çocuklar oldular. İşten eve geldiğimde ceketimi almaya çalışmalar, günümün nasıl geçtiğini sormalar… Ben bunun iyi olduğunu söyledim ve evet doğru, anladım, tabii ki 10 pounds ekledim. Ama onlar “Hepsi bu mu? Ceketini aldık, selam verdik?” demeye başladı. 6 pound daha ekledim.

14.

Gitmeyi hak etmemizden bir gün önce 2,950 pounda ulaşmışlardı. Parkta frizbi oynuyorduk. Frizbi evsiz bir adamın yanına düştü. Oraya gittik ve selam verdik. Adamın adı John’du ve bir sanatçıydı. Oldukça eğlenceli bir adamdı

15.

Eve yürürken çocuklarımın daha önce bir evsiz görmediğini anladım. Çocuklar evsiz adamın neden bu kadar çok eşyası olduğunu sordular. Ben de onun orada yaşadığını söyledim. Onlar da “Evi yok mu? Nerede yıkanıyor? Çalışmıyor mu?” gibi bir sürü soru sordular

16.

Evsizliğin ne olduğunu açıklamaya çalıştım. Onlar da hiç parası olmadığını ve ona para vermem gerektiğini ima ettiler. Ben de paranın ağaçta yetişmediğini, sahip olduğumuz tüm nakit parayı Disneyland için kullanacağımızı söyledim. Durumun nereye doğru gittiğini anlayabiliyorsunuzdur.

17.

Eve vardık ve çocuklar bir açıklamaları olduğunu söylediler. Basın açıklaması yapıyor gibilerdi. 2,950 poundu Disneyland’de harcamak istemediklerini, evsiz adama yaşayacak bir yer bulmak için harcamak istediklerini söylediler.

18.

Ben de “Bakın bu karışık bir konu, ve biz onu gerçekten tanımıyoruz. Bu çok tatlı sizinle gurur duyuyorum ama ciddiyim yatağınıza gidin.” tarzı şeyler söyledim. Ancak onlar çok kararlıydı.

19.

Geri döndüm ve evsiz adama olanları anlattım. Ona Disneyland’i iptal edemeyeceğimi ve yalan da söyleyemeyeciğimi, bir süreliğine hostelde kalması için yardım edebileceğimizi söyledim. Ağladı ve hayır dedi. Ben de ağladım ve “Ciddiyim beni hiçbir zaman affetmezler” dedim.

20.

Kabul etti ve teşekkür etti. Onu bir hostele bıraktım ve ödemesini yaptım. İletişimi koparmadık ve Noel gecesi bize geldi. Gelirken sevimli Mickey ve Minnie Mouse da getirdi. Çok hoş. Mutlu Noeller.

21. ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Lucy ve Tim adlarında bir çiftin yan komşusuydum. İkisi de çok sevimli ama aynı zamanda birbirlerin çok farklılardı. Tim oldukça sosyal bir tipti. Lucy daha içine kapanık.

22.

2 yıl önce Tim aniden öldü. Bir çiçek ve kart alarak “Seni rahatsız etmek istemiyorum, sadece ihtiyacın olursa burada olduğumuzu bilmeni istiyorum” dedim. Numaramı verdim. Aramadı.

23.

İlk 18 ay aramadı. Son Noel gecesi akşam yemeği için evde adeta milyonlarca insan vardı. Akşama doğruydu ve herkes biraz sarhoştu. Telefonum çaldı, arayan Lucy’ydi. “Matt ben kendimi öldürmeyi denedim” dedi.

24.

“Tamam geliyorum beni içeri alabilecek misin?” diye sordum. “Hayır hap yuttum, kıpırdayamıyorum ama mutfak kapısı açık. Ambulans çağırdım, ve çitlerden atlayarak çıktım. Üzerimde sortum ve t-shirtüm vardı. Noel gecesi.

25.

Hava dondurucuydu ve yağmur başlıyordu ama her neyse. Çitleri tırmandım, kaydım ve çamura battım. Bacaklarım sıyrıldı ama her neyse. Mutfak kapısından kendimi içeri attım. Sandalyede oturuyordu ve yüzünde boş bir ifade vardı. “Matt ölecek miyim?” diye sordu.

26.

Dürüst olmak gerekirse hiçbir fikrim olmadığını söyledim. Tam olarak ne yaptığını sordum. Hap içtiğini söyledi. HAPLAR VE CİN. “Tamam kaç hap içtin?” diye sordum. Doğruyu söylüyorum 4 tane dedi. Hepsi bu mu? -demek istediğim kıyafetlerim pislik içinde- “Peki ne kadar cin içtin?” diye sordum. 2 büyük dedi. ŞAKA MI YAPIYORSUN?

27.

“Ölmeyeceğim değil mi?” diye sordu. Ben de sarhoş bile olamayacağını söyledim. Kapı çaldı ve sağlık görevlileri geldi. Kaç tane hap içtiğini sordular. Bana baktı ve 12 dedi. YALAN

28.

Sağlık görevlisi ne kadar cin içtiğini sordu ve yine bana bakıp 12 dedi.

29.

Sağlık görevlisi yalanı fark etti ve Lucy itiraf etti. 4 ibuprofen ve birkaç bardak cinle muhtemelen hayatta kalacaktı. Sağlık görevlisi Lucy’nin benimle gelmesini söyledi. Onu alıp eve getirdim ve herkesle tanıştırdım.

30.

Herkes, John da dahil, ikinci bölümdeki hikayeden bizim evsiz arkadaşımız, hatırladınız mı? Birbirleriyle çok iyi anlaştılar ve sözün kısası kısa süre önce nişanlandılar. Önümüzdeki yıl hikayenin başladığı yerde, aynı köyde evlenecekler.

Gönder
Gözde Solak

Gözde Solak

4 yıl Eskişehir'in tozunu yuttuktan sonra İstanbul'a dönen Gözde, şu anda ListeList'te birçok farklı konuda içerik üretmekte.

İlgili İçerikler