Fransa, Nice terör saldırısı en taze olay olduğu için bu yazı bunun üzerine kaleme alınmış gibi görünebilir. Ancak görünmesin, çünkü hem ülkemiz hem de dünyanın geneli çok uzun zamandır kör bir şiddetin, vahşi bir terörün, bir insanlık dramının pençesinde kıvranıyor. Hafızanızı tazelemek istemiyoruz, tarih tarih terör olaylarını verip, yanına kaç kişinin öldüğünü, kaç kişinin yaralandığını yazmak istemiyoruz. Zira insanların bir rakam olarak verilmesi zaten yeterince acı ve bu şekilde terörün yarattığı acıyı, etkilediği kitleyi anlayabilmek mümkün değil.
Terör sadece insanları öldürmüyor çünkü, terör aslen yaşam tarzını, mutluluğu, insan psikolojisini etkilemeyi amaç edinmiş bir gaddarlık, bir vahşet. Ölen her bir kişi, arkasında yaralı, psikolojisi bozuk ve bir yıkıntı halini almış onlarca kişi bırakıyor. Konu terör olunca iş dallanıp budaklanıyor, biz esas konumuza dönelim; Neden insan gibi üzülemiyoruz? Neden her terör eylemi sonrasında özellikle sosyal medyada “oh olsun”, “hak ettiniz”, “gördünüz mü?”, vb. söylemlerle daha da bir kahroluyoruz? Neden sürekli bir acı yarıştırma gayreti içindeyiz? Bunların cevabını biz bilmiyoruz onun için buraya sadece sorular bırakacağız, cevabını biliyorsanız yazın, bizleri de bilgilendirin.
Bu vesileyle başın sağ olsun Fransız arkadaşım.
1. Tepkimizi dile getirirken, bir şey söylemeye çalışırken neden satır aralarına bir aşağılama, dalga geçme, “oh olsun” sosu ekleme gereği duyuyoruz?
2. Neden her terör saldırısı sonrası bir taraf seçmek zorundayız? Hem terörün dini, dili, ırkı, milliyeti olmaz deyip hem de “yapanlar bizden mi değil mi?” diye konum alma çabasının sebebi nedir?
3. Her tepkimizin altına “ya gördün mü, böyle olursun işte” böbürlenmesi, insanlıktan çıkmışlığı eklemek zorunda mıyız? Teröre mazeret, sebep, bahane aranılır mı?
4. Başkalarının başına gelen felaketler dalga geçersen, yarın “neden bana destek olmuyorsunuz?” diye feveran etmeye hakkınız olabilir mi? Ölen masum insanlar hiç mi aklınızın bir köşesine gelmiyor?
5. Sen birisine “şunu yaptın, sonunda bu oldu; hak ettin” dersen yarın o da çıkıp “sen de şunu yapmıştın, o zaman sen de bunu hak ettin!” demez mi? Derse ne diyeceksin?
6. Terörün dini olmaz değil mi? İslami terör, musevi terörü, hıristiyan terörü, vb. ifadeler çok saçma, e o zaman her terör eyleminin ardından neden din soslu göndermeler en tepede yer alıyor?
7. Terör, onlarca masum insanın katledilmesi, gözyaşı, ölen çocuklar, vs. bunlar size neden komik geliyor?
8. Terörü normalleştirmek normal mi? Bir terör eyleminin ardından “eden bulur” demek ne kadar doğru, katledilenler senin anlattıklarını yapan kimseler mi?
9. Terörün sonunu getirmenin, insanlığı daha güzel günlere götürmeye çalışmanın yolu nedir? politikacısı, gazetecisi, sıradan insanı el ele verip halaya durmak mı?
10. Terörizmi daha ne kadar sempatik gösterebiliriz diye kafa yormak mıdır üzülmenin sırrı?
11. Elle gelen düğün bayram lafının her defasında hakkını vermek zorunda mısınız? Bir acıya sevinmek için nasıl bir ruh hali lazım?
12. Ne yapacağını bilememek, kendiyle çelişmek, bilmediği yerlere dalmak mıdır işin sırrı?
Hiç kimse çıkıp da “ama”lı cümleler kurmasın. Çünkü masum insanların katledildiği, yanında oyuncağıyla bir bebek cesedinin üzerinin kapatıldığı, yere yuvarlanmış boş bebek arabalarının olduğu bir felaketin sonrasında hiç kimsenin ama’lı cümleler kurma hakkı yok. Hiçbir sorunun çözümünde terör yer almaz, terör her zaman başka kişileri, yerleri, evleri vuracak başka bir terörü besler, senin terörün, benim terörüm diye bir ayrım teröristin kafasında olmaz, terör senin hoşuna giecek argümanları destekler gibi görünebilir ama terör sadece kendi şiddetini besler, bugün sebepler bularak destek verdiğin terörün yarın aynı argümanlarla seni vurmasının önünde hiçbir engel yoktur. Eğer düşüncelerini, isteklerini, arzularını ifade etmek için terörden başka yol bulamıyorsan sende büyük sıkıntılar olduğu aşikardır.
Düşmanın dahi teröre maruz kaldığında alkışlamayacaksın, çünkü alkışlarınla beslediğin terör mutlaka dönüp seni de vuracaktır.
