Giderek daha fazla kalabalıklaşan İstanbul, bir zamanlar tarlaydı efendim; dutluktu dutluk. Çok eskiye gitmeye de gerek yok üstelik, anne-babalarımız bile iyi bilir o tenha yılları.
Sonra mı ne oldu? Sonra biz her şeyi mahvettik. Çevreyi, denizi kirlettik; doğayı yok ettik. Şimdilerde İstanbul’da ne denize girmek mümkün, ne de balık çeşitliliğine rastlamak; ya da güvenli bir şekilde deniz ürünleri tüketmek.
Oysa bir zamanlar İstanbul, gerçek bir balık cennetiydi. Biz diyelim orkinoslar, siz deyin kılıçbalıkları… Eminiz, balık yiyebilmek bugünkü kadar pahalı ve zor da değildi o yıllarda. Şimdi göreceğiniz fotoğraflar, İstanbul’un cennet olduğu yıllara ait. Ve adeta Tim Burton filmlerinden fırlamış gibi.
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
16.
17.
18.
19.
20.
21.
22.
Ah İstanbul, suyun, havan, tabiatın ne güzeldi o zamanlar. Nüfus 1 milyondu. Annem ve babamla Boğaz daki unlu pınarlara su içmeğe giderdik. Çocukken gülerdim suyun da tadı mı olurmuş diye, 50 yıl sonra anlıyorum..,