Bazı insanlar vardır, karşılarında çaresiz bir canlı gördüklerinde yardım etmeden rahat edemezler. Kendileri sussa da vicdanları susmaz. Erkas Plucas da tam böyle vicdanlı ve merhametli bir insan. Ve umutsuz, çaresiz bir haldeyken sığınmak için Plucas’ın kapısını seçen yavru geyik, belki de yüreğinin sesiyle oraya gitmişti. Bazen güzel bir tesadüf, bir veya birden fazla canlının hayatını değiştirmek için çok şey ifade eder…
İyi ki Plucas gibi insanlar var. ❤
Erikas Plucas bir gün evine geldiğinde, kapısının önünde tek başına öylece yatan bebek bir Amerika geyiği ile karşılaştı
“Aç, kirli ve üzgündü. Tüm tüyleri sineklerle kaplıydı…”
“…Beni karşısında ilk gördüğünde çok korktu ama kaçmaya hatta ayağa kalkmaya bile gücü yoktu.”
Plucas’ın tahminine göre, geyiğin annesi avcılar tarafından vurulmuştu ve zavallı hayvan çok korkuyordu
Merhametli adam geyiği hayata döndürmeye kararlıydı. Çevredeki tüm avcıları, ona dokunmamaları konusunda uyardı
Avcılardan bazıları Plucas’ın sözlerinden o kadar etkilenmişti ki, silahı tamamen bırakmaya söz verdiler
Ve zaman içinde Plucas ile minik geyik arasında sihirli bir dostluk başladı
Plucas geyiği her 4 saatte bir besledi. Hatta geceleri kendini güvende hissetmesi için ahırda veya bahçede onun yanında uyudu
Sonunda onu doğal yaşamına döndürme zamanı gelmişti. Ama vefalı geyik artık her gün Plucas’ı ziyarete geliyor
“Bazen merak ediyorum, ben mi onun hayatını kurtardım yoksa tam tersi mi?” 🙂
Kaynak; 1
